CAHIT SITKI TARANCI (1910-1956)

Diyarbakir'da dogdu. Mulkiye Mektebi'nde basladigi yuksek ogrenimini,

Paris'te Siyasal Bilgiler Fakultesi'nde tamamlamak istediyse de,

Ikinci Dunya Savasi'nin patlak vermesi uzerine, yurda donmek zorunda

kaldi. Cevirmen olarak calisti. Agir bir hastaliga yakalandi. Tedavisi

icin gonderildigi Viyana'da oldu. Ankara'da topraga verildi.

Siir Kitaplari:

Omrumde Sukut (1933), Otuz Bes Yas (1946), Dusten Guzel (1952), Sonrasi

(1957), Butun Siirleri (1983).

``Bastan beri bir tek manevi degeri vardir Cahit Sitki'nin ya da birkac:

olum korkusu, ask ve dogruluk... Bunlara bir acilim kazandirmak

umuduyla Orhan Veli hareketine katilir; aradigini bulamadigi icin sonra

vazgecer... Butun yeteneklerine, butun saglam sezgilerine karsin, bir

yitik kusagin, bir 'araya gitmis' kusagin sairidir.'' (Turgut Uyar, 1968)

Ahmet Necdet,

Modern Turk Siiri

Yonelimler, Tanikliklar, Ornekler

Broy Yayinevi, Ekim 1993.

GİDİYORUM (20482 Hit)

Çölde bir yolcu gibi yalnızlığım içinde
Kavrulup gidiyorum.
Serseri bir rüzgar gibi hep ganimet peşinde
Savrulup gidiyorum
Serçe kadar pervasız, bir günden ötekine
Atlayıp gidiyorum.
Bütün kumaşlarını açtığım gibi yine
Katlayıp gidiyorum.
Bir kış güneşi gibi ben keyfimin esiri
Görünüp gidiyorum.
Ne belli yerim var, ne de sevdiğim biri
Sürünüp gidiyorum.